Op zondag 7 januari 2024 vond weer eens de Open Soester kampioenschappen plaats voor jeugdspelers, georganiseerd door TTV Shot in Soest. Dit was geen officieel NTTB toernooi, maar een gezellig tafeltennistoernooi om je in een gezellige sfeer voor te bereiden op de voorjaarscompetitie. Geen ratingpunten te verdienen en dus ook niets te verliezen, en zo kon iedereen zonder enige druk meedoen zonder daar zorgen om te maken (voor degenen die zich druk maken om hun rating). Vanuit Veldhoven deden dit keer ook een recordaantal jeugdspelers mee, 10 maar liefst: Oskar, Samuel, Naitik, Sem, Thomas, Jasper, Lars, Maja, Charlotte en Jelle.
‘s-Ochtends in alle vroegte moest iedereen opstaan om om 7:30 te vertrekken naar Soest. Vanwege de ‘recreatieve’ aard van het toernooi gingen er geen coaches mee vanuit de club. Met zo’n groot aantal spelers moesten ze wel onderling kunnen regelen en elkaar kunnen helpen en aanmoedigen. Om 9:30 begonnen de eerste wedstrijden. Er waren in total 4 wedstrijdklassen en de spelers waren ingedeeld op basis van hun rating (in plaats van leeftijd zoals bij een NTTB toernooi), dit stond garant voor een aantal spannende wedstrijden met weinig niveauverschil tussen de spelers. Grappig was dan wel dat er hierdoor grote leeftijdsverchillen konden zitten, zoals bij Jasper die met zijn 11 jaar tegen een grote 18-jarige boom van een kerel moest spelen (en won trouwens). Charlotte, Lars en Jelle waren ingedeeld in klasse 2, Maja, Thomas en Jasper in klasse 3, en Naitik, Sem, Oskar en Samuel waren in klasse 4 ingedeeld. Elke klasse was weer in 2 poules opgesplitst, en zodoende moesten er ook wedstrijden tussen clubgenoten in dezelfde poule uitgevochten worden (Lars en Jelle, Thomas en Jasper, Naitik en Sem, Oskar en Samuel).
Ik had mezelf vantevoren niet voorgenomen om te gaan coachen maar aan de kinderen zelf over te laten om elkaar te helpen, dit was anders ook niet te doen geweest met zoveel deelnemers en zoveel wedstrijden. Ik zag bijvoorbeeld Charlotte, Lars, Maja en Jelle elkaar al tips geven. En als je eigen zoon dan actief om tips vroeg dan moest ik Jasper wel even helpen. Tussendoor bekeek ik ook de andere spelers en af en toe kon ik het toch niet laten om even in te grijpen als ik zag dat ze wat hulp konden gebruiken. Soms pakte het wel goed uit (met een aantal zeer goed getimede time-outs) en resulteerde het in een overwinning, maar ook soms helaas niet. Maar het was wel een goede kans om de andere kinderen wat beter te leren kennen buiten de kinderen die ik normaal coach. Helaas kon ik niet alle kinderen van advies voorzien, terwijl sommigen achteraf hadden aangegeven het toch wel op de prijs te stellen als er iemand tijdens de wedstrijden was om ze te vertellen wat ze fout hadden gedaan en hoe het nog beter kon. Misschien iets voor de volgende keer om toch meer begeleiding te regelen, vooral voor de wat onervaren spelers.
Ik kon niet allemaal bijhouden hoe elke klasse en poule geëindigd is voor alle spelers. Wel werden de nummers 1 en 2 van elke poule bekendgemaakt en die gingen door naar de halve finales. Vanuit Veldhoven waren er maar liefst 4 spelers door: Charlotte, Jasper, Sem en Oskar. Helaas werden de halve finales het eindstation voor Sem en Oskar, maar toch voor allebei een hele mooie prestatie. Charlotte en Jasper hadden het eveneens moeilijk. Jasper moest terugkomen van een 1-2 achterstand en Charlotte stond zelfs met 0-2 achter in haar wedstrijd. Beiden wisten echter hun achterstand knap om te buigen in een overwinning en zo had Veldhoven 2 finalisten in de finales. In de finale kwam Jasper een tegenstander tegen van wie hij al in de poulefase gewonnen had. Ook die wedstrijd won hij in 4 games. En zo kon de aandacht van mij en de hele Veldhovense aanhang zich richten op de wedstrijd van Charlotte, die op dat moment met 1-2 in games achter stond. Na een peptalk van papa en onder luide aanmoediging van de Veldhovense supporters wist Charlotte zich knap terug te vechten tot 2-2, en de 5e game werd ook binnengehaald met een aantal prachtige punten, en zo had Veldhoven maar liefst 2 kampioenen op één dag. En traditiegetrouw gingen we achteraf allemaal naar de McDonald’s om bij te komen van een lange dag.
Het was een fijne en bijzondere dag en ik moet toch even melden dat ik ontzettend onder de indruk was hoe de hele groep met elkaar was omgegaan. Ondanks de uitschakeling was iedereen gebleven om de overige spelers aan te moedigen en hun aanmoediging had zeker bijgedragen aan de overwinningen in de finales. Onze aanwezigheid in toernooien wordt steeds groter als Veldhoven zijnde en onze spelers steeds beter en ik geloof erin dat de groep in de toekomst nog meer prijzen gaat pakken. Samen gaan we onze club stevig op de kaart zetten. Bedankt iedereen voor al jullie inzet.
Zie ook het verslag van TTV Shot op hun website.
Met sportieve groet,
Jeffrey Kang
